علائم عفونت واژن

عفونت واژن یا واژینیت به چند بیماری مختلف اشاره دارد که می تواند باعث عفونت یا التهاب واژن شما شود. عفونت‌ های واژن می ‌توانند دلایل مختلفی داشته باشند و نسبتا رایج هستند. کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا معتقد است که تا یک سوم بانوان در مقطعی از زندگی خود دچار واژینیت می شوند.

گاهی اوقات عفونت واژن ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. اما در موارد دیگر، علائم رایج عفونت شامل خارش، تغییر رنگ، تغییر در مقدار ترشحات و درد در هنگام ادرار است.

این عفونت ‌ها می ‌توانند در هر زمانی اتفاق بیفتند، اما بیشتر در طول سال ‌های باروری یا اواخر نوجوانی تا اوایل دهه 40 شما رخ می ‌دهند.

شما می توانید بدون داشتن رابطه جنسی نفوذی یا هر نوع رابطه جنسی دیگر دچار عفونت واژن شوید. به عبارت دیگر، واژینیت همانند عفونت مقاربتی نیست، اگرچه برخی از انواع خاصی از فعالیت های جنسی گاهی اوقات می توانند در این امر مؤثر باشند.

با ادامه مقاله همراه باشید تا انواع عفونت واژن و علائم هریک را بشناسید.

انواع عفونت واژن

عفونت های واژن علائم مشابه زیادی دارند، که می تواند تشخیص دقیق آنچه در حال وقوع است را دشوارتر کند.

با این حال، هر نوع عفونت دارای چند علامت منحصر به فرد است.

واژینوز باکتریایی

رشد بیش از حد باکتری‌های خاصی که به طور طبیعی در واژن شما یافت می‌شوند می‌تواند باعث عفونت باکتریایی واژن شود. در حالی که واژینوز باکتریایی به عنوان یک بیماری مقاربتی در نظر گرفته نمی شود، تماس جنسی از جمله رابطه جنسی دهانی و واژینال نفوذی می تواند منجر به رشد بیش از حد باکتری ها و افزایش شانس ابتلا به این عفونت شود.

با این حال، در صورت وجود علائم، فرد می تواند اغلب انتظار رویت ترشحات نازک سفید مایل به خاکستری، سبز یا زرد رنگ داشته باشد. این ترشحات می تواند بوی ماهی مانندی داشته باشند که بعد از رابطه جنسی نفوذی واژینال قوی تر می شوند. فرد مبتلا همچنین ممکن است متوجه خارش زیادی نشود. درد در هنگام مقاربت جنسی و احساس سوزش هنگام ادرار کردن از دیگر علائم آن است.

عفونت‌ های مخمری

این عفونت ‌ها معمولا با خارش، درد و سوزش واژن همراه هستند. با عفونت های قارچی، ممکن است متوجه تورم و برانگیختگی در لابیا یا چین های پوست در قسمت بیرونی واژن شوید. ترشحات قارچی، غلیظ، چسبنده و معمولاً سفید و توده‌ ای است، با بافتی که برخی می‌گویند شبیه پنیر دلمه است. برخی از افراد ممکن است درست قبل از دوره قاعدگی تشدید علائم را تجربه کنند.

عفونت های قارچی معمولا توسط قارچی به نام کاندیدا آلبیکنس ایجاد می شود. عوامل مختلف، از جمله آنتی بیوتیک ها، تغییرات هورمونی، سیستم ایمنی ضعیف و استرس، همگی می توانند تعداد باکتری های ضد قارچ را در واژن شما کاهش دهند و منجر به رشد بیش از حد مخمر شوند. این رشد بیش از حد می تواند باعث تشدید علائم عفونت قارچی شود.

تریکومونیازیس

تریکومونیازیس یا تریک یک بیماری مقاربتی بسیار شایع است. این عفونت به دلیل یک انگل تک یاخته ای به نام تریکوموناس واژینالیس رخ می دهد. بیشتر افراد با داشتن رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعدی بدون کاندوم داخلی یا خارجی به تریکوموناز مبتلا می شوند. با این حال، برخی شواهد و مدارک نشان می دهد که می توانید آن را از طریق آب حمام مشترک نیز دریافت کنید. دیگر روش های انتقال نادر اما ممکن شامل صندلی توالت مرطوب، استخر و حوله های مشترک یا لباس های مرطوب می شود.

تقریباً 70 درصد از افراد با علائم و نشانه ‌ها ظاهر نمی‌ شوند. برخی از افراد در عرض 5 تا 28 روز علائم خود را نشان می دهند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تا مدت ها بعد علائم را نشان ندهند.

این عفونت معمولا باعث خارش واژن و بوی ماهی مانند می شود. همراه با ترشحات رقیق، کف آلود و زرد مایل به سبز، ممکن است متوجه تورم، تحریک و التهاب در واژن نیز شوید. سایر علائم تریکومونیازیس شامل درد در هنگام رابطه جنسی واژینال، درد زیر شکم و سوزش و درد در هنگام ادرار است.

عفونت های ویروسی

برخی از عفونت های ویروسی واژن عبارتند از ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 که باعث تبخال می شود و ویروس پاپیلومای انسانی که باعث زگیل تناسلی می شود.

یک فرد می تواند این ویروس ها را از طریق رابطه جنسی یا تماس پوست به پوست با فردی که این ویروس ها را دارد، دریافت کند.

علائم تبخال تناسلی شامل زخم های دردناک در ناحیه تناسلی، سوزش یا درد در هنگام ادرار کردن، تورم در ناحیه تناسلی و غدد لنفاوی، تب و سردرد می شود.

واژینیت آتروفیک

این دقیقا یک عفونت نیست، اما می ‌تواند شانس ابتلا به عفونت ‌های واژن و عفونت ادراری را افزایش دهد. با واژینیت آتروفیک، ممکن است علائمی را مشاهده کنید که شبیه علائم سایر عفونت ‌ها هستند، مانند خارش واژن، سوزش، خشکی و تغییر در ترشحات که رایج ترین علائم را شامل می شوند.

این عارضه عموما پس از یائسگی ایجاد می‌شود، اما زمانی که شما در دوران شیردهی یا هر زمان دیگری که افت سطح استروژن را تجربه می کنید ممکن است وقوع یابد. کاهش سطح هورمون می تواند باعث نازک شدن واژن و خشکی در این ناحیه شود که می تواند منجر به التهاب واژن شود.

عفونت های واژن چگونه درمان می شوند؟

درمان عفونت واژن بستگی به عامل ایجاد عفونت دارد. متخصصان مراقبت های بهداشتی پیش از هر چیزی معمولا توصیه می کنند از مواد محرک مانند صابون قوی، تامپون یا پدهای معطر و دوش های واژینال اجتناب کرد.

به جز داروهای شیمیایی که هریک عوارض خاص خود را دارند می توان از گیاهان دارویی در قالب قرص، کپسول و یا کرم های موضعی در یک دوز مناسب استفاده کرد و به درمان عفونت پرداخت. شما می توانید جهت آشنایی بیشتر با بهترین روش درمان واژینیت مقاله درمان عفونت واژن در طب سنتی را نیز مطالعه کنید.